مدیریت برنامه‌های دانشگاهی علمی (مبدع)

نسخه آزمایشی

ساخت فانتوم کبد و استفاده از دوربین گاما جهت کمّی سازی اکتیویته در کبد

  • عنوان فارسی مقاله: ساخت فانتوم کبد و استفاده از دوربین گاما جهت کمّی سازی اکتیویته در کبد

  • فرمت مقاله

    application/pdf

تصویر مطلب ساخت فانتوم کبد و استفاده از دوربین گاما جهت کمّی سازی اکتیویته در کبد
  • سه شنبه 23 آذر 1395
  • 502

چکیده فارسی

در سال‌های اخیر با توجه به دسترسی روزافزون به رادیو ایزوتوپ‌های گسیلنده بتا، کوشش برای درمان سرطان کبد و متاستازهای کبدی به روش تزریق رادیودارو از طریق رگ و بستن رگ‌های کبدی مورد توجه مراکز درمانی قرار گرفته است.

علائم سرطان کبد تا هنگامی‌که این بیماری پیشرفت نکند، ظاهر نمی‌شوند. لذا موارد اندکی از این تومورها در مراحل اولیه بیماری شناسایی می‌گردند و با استفاده از جراحی خارج می‌شوند. در این راستا شیمی‌درمانی، رادیوتراپی و تزریق رادیو دارو به درون رگهای کبدی نیز مورداستفاده قرار میگیرد. در روش تزریق رادیودارو حاوی ذرات به شکل میکروکره یا کلوئید، از ذراتی با قطر حدود 30 الی 40 میکرون استفاده می‌شود تا بعد از تزریق مسیر مویرگ‌های داخل کبد را مسدود کرده و در کبد و در نزدیکی تومور باقی بماند و به تومور دوز بدهد. نتایج حاصله از مطالعات درمانی حاکی از آن است که به دوز درمانی در حوزه 100-50 گری در حجم کبد نیاز داریم. مطالعات نشان داده است که میکرو کره‌های از جنس شیشه یا رزین که به‌وسیله Y90 پوشش داده‌شده‌اند و دارای قطر 30 الی 40 میکرون می‌باشند، نتایج بسیار خوبی داشته‌اند. استفاده از رادیو کلوئید P32 دانه درشت (20 الی 50 میکرون) احتمال نشتی ذرات به خون و ریه را تا حد قابل قبولی کاهش خواهد داد. در این راستا تعیین اکتیویته رادیوداروی تزریقی در ارگان‌های کبد، ریه، طحال به‌وسیله تصویربرداری پزشکی هسته‌ای جزء اقدامات اصلی در خصوص بررسی میزان اثربخشی درمان خواهد بود.

هدف از اجرای طرح: در این مطالعه درمان سرطان کبد به روش تزریق رادیودارو از طریق بستن رگ‌های کبدی بررسی خواهد شد. رادیوداروی رایج مورداستفاده، میکروکره های Y90 با ابعاد 30 الی 40 میکرون می‌باشد. لذا مطالعاتی در خصوص استفاده از رادیوکلوئید P32 (20 الی 50 میکرون) مورد توجه قرار گرفت. در این راستا تعیین اکتیویته رادیوداروی تزریقی در اندام‌های کبد، ریه و طحال به‌وسیله تصویربرداری پزشکی هسته‌ای جزء اقدامات اصلی در خصوص بررسی میزان اثربخشی درمان خواهد بود. در این تحقیق سعی بر ارائه یک روش قابل‌دسترس جهت تخمین اکتیویته به‌وسیله تصاویر استاتیک پزشکی هسته‌ای خواهد بود.